GROTE BELANGSTELLING VOOR STOLPERSTEINE VOOR ECHTPAAR VAN KAMPENHOUT
Op 6 november werden in de Sumatrastraat twee Stolpersteine gelegd ter nagedachtenis aan het echtpaar van Kampenhout. Als gevolg van hun verzetswerk overleefden zij de Tweede Wereldoorlog niet.
Oegstgeestenaar Reinier van Kampenhout en de uit Katwijk afkomstige Jobje van Kampenhout-Barnhoorn woonden tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de Sumatrastraat 22 in de wijk Buitenlust. Reinier was een belangrijk lid van de groep verzetsstrijders rond het Oegstgeester echtpaar Talboo. De groep hield zich onder andere bezig met het onderbrengen van Joodse onderduikers. Om de onderduikers van eten te voorzien had ze bonkaarten nodig om eten te kopen. Reinier was betrokken bij meerdere overvallen op distributiekantoren waarbij bonkaarten gestolen werden.
Voorafgaand aan het leggen van de Stolpersteine, vond een bijeenkomst plaats in buurthuis Kratong. Er waren zoveel belangstellenden aanwezig dat voor enkelen geen zitplaats meer beschikbaar was. Burgemeester Jaensch gaf aan dat het gezamenlijk herdenken van buurtgenoten de onderlinge band van de buurtbewoners versterkte. Jacques Thorn van de Historische Vereniging Oegstgeest deed onderzoek naar het echtpaar. Hij vertelde de bezoekers dat Reinier was zo druk was met het verzetswerk, dat hij zijn baan in de bouw opgaf. Ook zijn vrouw Jobje raakte bij het verzetswerk betrokken. De rol van vrouwen in het verzet is lang onderbelicht geweest, maar juist omdat vrouwen minder opvielen, konden zij de gevaarlijkste klussen doen. Het echtpaar redde veel Joden van deportatie. Waar Reinier na zijn arrestatie is gedood en waar hij begraven is, is niet bekend, maar het is vrijwel zeker dat hij gemarteld is. Hij heeft echter geen informatie prijsgegeven. Jobje werd aanvankelijk overgebracht naar de Strafgevangenis in Scheveningen. Later verbleef zij wegens ziekte in een verpleeghuis en overleed daar kort voor de bevrijding. Zij is ongemarkeerd en zonder kist in een massagraf begraven. Dat graf is later geruimd.
Dineke Peddemors, eveneens van de Historische Vereniging Oegstgeest, deed onderzoek naar de Joodse verzetsstrijdster Chawa Bornstein. Ze gebruikte de naam Liesje Bos om haar Joodse achtergrond te verhullen. Ze raakte bevriend met Reinier en zette zijn werk voort nadat hij en zijn vrouw gearresteerd werden. De groep onderduikers waarvoor ze zorg droeg werd na Reiniers verdwijnen zelfs groter en bedroeg uiteindelijk 200 personen. Het was niet makkelijk voor het jonge meisje; ze ervoer veel angst en eenzaamheid en moest voortdurend van adres veranderen om het risico op verraad te verkleinen.
Na de bijeenkomst ging het gezelschap naar de Sumatrastraat. De huidige bewoners van het adres hadden kaarsen geplaatst, de vlag halfstok gehangen en stoelen voor belangstellenden klaargezet. Zij kijken, nu zij het verhaal van Reinier en Jobje kennen, met andere ogen naar hun woning. Onder de vele tientallen aanwezigen, waren nabestaanden van Reinier van Kampenhout, van Jobje Barnhoorn en van Chawa Bornstein/Liesje Bos. Enkele van hen hadden Reinier en Jobje nog persoonlijk gekend. De dochter en kleinzoon van Liesje Bos, die de oorlog overleefde, waren uit Zweden gekomen. In de ochtend hadden zij een Stolperstein in Den Haag voor haar gelegd en in de middag werd zij in Oegstgeest opnieuw herdacht.
Nadat medewerkers van de gemeente de stenen zorgvuldig hadden ingemetseld, hielden de aanwezigen een minuut stilte. Vervolgens hield men even stil bij de stenen en legde een bloem.
